اشتغال مهاجرین و کانادایی ها
در حالیکه آمار گویای نرخ اشتغال پایین تر و نرخ بیکاری بالاتر زنان مهاجر نسبت به مردان است نرخ اشتغال زنان نیز بین سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ افزایش یافته است.
و باز هم علیرغم افزایش نرخ اشتغال مهاجران، اختلاف نرخ اشتغال و بیکاری مهاجران و کانادایی ها نیز افزایش یافته به طوریکه اختلاف نرخ اشتغال این دو گروه به ۵.۹ درصد رسیده و نرخ بیکاری مهاجران ۱.۵ برابر نرخ بیکاری کانادایی هاست. این نسبت برای مهاجرانی که از زمان ورودشان کمتر از ۵ سال می گذرد به بیش از دوبرابر (حدود ۹ درصددر سال ۲۰۰۷) می رسد. (این نرخ در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ افزایش چشمگیری یافته است و با تقریب می توان گفت که به بیش از ۱۶ درصد ارسیده است. چون نرخ بیکاری در سال ۲۰۰۹ برای همه گروهها شامل مهاجر و غیر مهاجر ۸.۲ درصد اعلام شد که دوبرابر آن که نرخ بیکاری مهاجرین ۵ ساله و کمتر را تشکیل می دهد چیزی بیش از ۱۶ درصد است). همین آمار می گوید که تقریبا همه افزایش نرخ رشد اشتغال مربوط به مهاجران مربوط به ان دسته ار مهاجران است که بیش از ۱۰ سال است که در کانادا زندگی می کنند.
علاوه بر انکه کبک بیشترین افزایش نرخ اشتغال را دارا بوده این ایالت تنها ایالتی است که بیشترین افزایش نرخ اشتغال ان مربوط به مهاجران بوده است. و البته باز هم بیش از ۷۵ درصد این افزایش را مهاجرینی که بیش از ده سال در کانادا بوده اند به خود تخصیص داده اند.
انتاریو کمترین نرخ اشتغال را بین سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ دارا بوده است.
بیشترین افزایش نرخ اشتغال بین مهاجران در حوزه خدمات حمل و نقل، مسکن و غذا رخ داده در حالی که افزایش اشتغال کانادایی ها بیشتر کارهای دولتی و اداری، تخصصی و آموزشی و علمی، امور مالی، بیمه و معاملات مسکن و اجاره و لیز را شامل شده است.
کانادایی های کارگر بیشتر به کارهای ساختمانی روی آورده و مشاغل کارخانه ای را از دست داده اند در حالیکه این روند برای مهاجران تقریبا برعکس بوده است در واقع این گروه افزایش ناچیزی در مشاغل کارخانه ای داشته اند. بیشترین افزایش میزان اشتغال در مهاجران را مهاجرین با تحصیلات دانشگاهی به خود اختصاص داده اند. ( با مقایسه این نتیجه و قسمت های قبلی که بیشترین رشد اشتغال مهاجرین را در حوزه خدمات حمل و نقل و غذا و مسکن و نه از گروه تخصصی و علمی و تکنیکال تشخیص داده می توان به راحتی دریافت که مشاغل مهاجرین تحصیلکرده را بیشتر چه گروهی از مشاغل تشکیل می دهد). و نکته حالب این که بیشترین افزایش شغل کانادایی ها مربوط به گروهی است که داری دیپلم دبیرستان و متوسطه هستند. (برای خود من جای سوال است که پس چگونه این افراد توانسته اند بیشترین مشاغل مربوط به گروههای علمی، آموزشی، تخصصی، مالی، بیمه، و ... را کسب کنند).
پی نوشت: مطالب داخل پرانتز نظرات نویسنده است.
نکته نوشت ۱: در محاسبه نرخ بیکاری، مشاغل پارت تایم (از ۱ ساعت تا ۳۵ ساعت) و موقت که درصد عمده ای از مشاغل را تشکیل می دهند محسوب شده است.
نکته نوشت ۲: این آمار مقایسه ای مربوط به سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ است. با فرض ثابت بودن نسبت ها (بر طبق همین آمار، اگر اختلاف کانادایی ها و مهاجران اضافه نشود کاهش نمی یابد) و با توجه به افزایش نرخ بیکاری در ساله ۲۰۰۹ ، می توان آمار فوق را تقریبا بهنگام کرد.
مرجع:
http://www.statcan.gc.ca/daily-quotidien/080513/dq080513a-eng.htm