یک سوم از بی خانمان های تورنتو از مهاجران هستند! (به نقل از روزنامه ایران جوان تورنتو)
تنها در قسمتی از این گزارش این تحقیق، که بر روی ۱۱۸۹ بی خانمانی که در پناهگاهای دولتی شب را سپری کرده و تحت پوشش برنامه غذایی بیمارستان سنت مایکل هستند صورت گرفته، نشان داده می شود که ۳۲ درصد از این افراد از مهاجران بوده و ۱۰ در صذ بقیه نیز کمتر از یک دهه در کانادا زندگی کرده اند.
این گزارش همچنین نشان می دهد که اکثریت کانادایی های بی خانمان تحصیلاتی در سطح دبیرستان یا کمتر داشته اند در حالیکه بیشر مهاجران بی خانمان دارای تحصیلات بالای دیپلم، کالج و یا مدارک دانشگاهی هستند. دکتر استفان هانگ، مسئول انجام این تحقیق، می گوید: شرایط رفتاری این مهاجران بی خانمان از سایرین متفاوت است. اعتیاد به الکل و مواد مخدر در آنها کمتر از کانادایی هاست. در حال حاضر، میانگین سن مهاجرین بی خانمان ۲۸ سال است در حالیکه این میانگین سن برای خود کانادایی ها ۳۶ سال است. وی می گوید درصد بیشتری از مهاجران بی خانمان را زنان تشکیل می دهند. او که ۱۳ سال به عنوان پزشک خانواده در مراکز نگهداری از بی خانمان ها کار کرده است می گوید: نتیجه تحقیقات زنگ خطری را برای کانادا به صدا در می آورد که نظارت بیشتری را برای توجه به شرایط مهاجران و تازه واردان به کانادا انجام دهد تا در دراز مدت به خاطر عدم حمایت مالی و اجتماعی بر شمار مهاجران بی خانمان افزوده نشود. بسیاری معتقدند که دولت فدرال باید با تغییر سیاست های خود در مورد مهاجران و اختصاص نیروی بیشتر در آموزش و حمایت حرفه ای از مهاجران هر چه زودتر دست به یک اقدام عملی بزند.
اسفا سرانگ مدیر موسسه کمک های اجتماعی می گوید: بسیاری از مهاجران و تازه واردان به دلیل به رسمیت نشناخته شدن مدارک تحصیلی و حرفه ای شان در انزوا قرار می گیرند و در فقر زندگی می کنند. و آمار بی خانمان ها تنها جزئی از آمار تکان دهنده شرایط سخت تازه واردانی است که کانادا را به عنوان جایگاهی امن و با ثبات برای آینده ای بهتر انتخاب کرده اند. او می گوید که سالانه ۵۰۰ تقاضای کمک مالی از سوی تازه واردان در موسسه به او می رسد و این تنها آمار یکی از موسساتی است که در شهر تورنتو بری چنین امری اختصاض یافته است. با وجود اینکه مراکز دولتی، آمار دقیق از شمار افراد نازمند تحت پوشش کمک های مالی ارائه نمی دهند شواهد حاکی از افزایش روزافزون این افراد در سطح تورنتوی بزرگ است.
خانم سرانگ ضمن مقصر دانستن سیستم در وقوع چنین پدیده هایی می گوید: وقتی هیچکس در این کشور حاضر نیست که پیشینه تحصیلی و حرفه ای تازه واردان را به رسمیت بشناسد تنها حاصل آن افتادن مهاجران در گودال فقر و بی سامانی است. وی با هشدار به دولت می گوید: ادامه این روند و عدم تغییر سیاست های غلط گذشته در این نابسامانی ها غیر قابل اغماض خواهد بود.