کانادا، مدینه فاضله؟!

در این که در ایران روزهای نخست ورود بیشتر خوش می گذره و فرصتی برای اینترنت گردی نمی مونه شکی نیست گرچه من وقتی خوشحال تر و روبراه ترم که برنامه زندگی ام و کارم هم مشخص بشه که دنبال اون هم هستم و باید کم کم تصمیم بگیرم. در مورد اینترنت کم سرعت هم پر بیراه نگفتی چون من هنوز اینترنت پر سرعت نگرفتم و تازه سیستمم هم بی سیمه و هنوز برای خرید بیرون نرفتم که برای تجهیزات کامپیوترم اقدام کنم. ولی هر از چندگاهی با کامپیوتر های این و اون ای میل هامو چک می کنم. به هرحال دوستانی که اینترنت پرسرعت و بی سیم دارند مجموعا راضی هستند به خصوص با کمک فیلتر شکن های عجیب غریب که دسترسی به سایت های مختلف رو براشون امکان پذیر می کنه. با این حال با وجودیکه من یکی از اینترنتم در کانادا اصلا راضی نبودم و بسیار اذیتم کرد می پذیرم که اتصال به اینترنت در ایران به اندازه کانادا راحت و بی دردسر نیست. ولی خوب من با علم به این موضوع به ایران اومدم.

در مورد مدینه فاضله هم بارها گفتم که از نظر من هیچ جای دنیا مدینه فاضله نیست ولی باز هم گفتم که اسم مدینه فاضله برای وبلاگ به این دلیل انتخاب شد که مشکلات مهاجرت و زندگی مهاجران و حتی خود کانادایی ها رو برای اون کسانی که معتقدند کانادا مدینه فاضله است و مو لای درزش نمیره بازگو کنم که دیگران از راه دور و نزدیک به این ابعاد زندگی در کانادا هم واقف بشند و بی گدار به آب نزنند. اخه ماشالله تبلیغات مثبت و همه جانبه در مورد کانادا از سوی کانادا و سینه چاکان کانادا کم نیست چیزی که خلاء ش بیشتر احساس می شه واقع بینی و واقع گویی  در مورد مهاجرت و مهاجران در درجه اول و در مورد زندگی در کانادا در درجه دومه.

در مورد ایران هم باید بگم که ایران هم مدینه فاضله نیست گرچه به اون بدی هم که برخی از دوستان در موردش می نویسند و میگند هم نیست و از نظر من در کنار همه اشکالاتش و منفی هاش بسیار خوبی ها و مثبت ها هم داره که اگر فقط با یک دهم اون مثبت نگری که به کانادا نگاه می کنیم نگاهش کنیم اون مثبت ها و امتیازاتش رو هم می بینیم. ضمنا من با علم به مشکلات موجود ایران به اینجا اومدم و به نظر من ایران یکی از نقاطی در کره زمینه که من می تونم توش موثر تر باشم و نقشی هرچند ناچیزدر رفع مشکلاتش بردارم. نه اینکه تفنگ بردارم و چریک بازی کنم. بلکه فقط با حرف و عمل درست و به جا بتونم حداقل در محدوده کوچکی در اطرافم از نظر فرهنگی، حرفه ای، و اجتماعی نقش داشته باشم و به اثرش امیدوار باشم. در محدوده وسیع تر هم که بماند که اگر واقعا کاری از دستم بربیاد انجام خواهم داد.

آقای رامین عزیز، دنیا دنیای نسبیته و دیگه نمیشه همه چیز رو به صورت صفر و یک یا سفید و سیاه دید. من باور دارم که افرادی مثل شما وجود دارند و کانادا رو دوست دارید و از ایران بدتون میاد (یا نه ؟) و می دونم که هستند بسیاری که فکر می کنند اشکالات ایران از ناحیه ما نیست بنابراین بهتره ما رخت سفر بربندیم و بریم یا کسانی هستند که در خودشون توان و تحمل بودن و زندگی کردن در کنار این مشکلات رو نمی بینند (و به اونها هم حق می دم) ولی در کنارش می بینم افراد دیگری رو که مثل شما به همه اشکالات موجود در ایران باور دارند (البته واقع بینانه و نه بزرگنمایانه) ولی اعتفاد دارند که اونا هستند که می تونند تاثیر داشته باشند و شرایط رو بهبود بدند و اشکالاتش رو کم کنند هرچند در دراز مدت و هرچند با هزینه کردن از خودشون. من به این گروه واقعا احترام می گذارم. من هم حداقل سعی می کنم نقش ناچیز خودمو در این مسیر ایفا کنم. حالا این که میزان موفقیتم چقدره خدا می دونه ولی به این نقش و تاثیر بخشی پایبندم. ضمنا زندگی خودم رو هم می کنم دنبال کار خوب با در آمد خوب می گردم امیدوارم که پاس کانادایی رو هم بگیرم که راحت تر سفر کنم و بیشتر از اون امیدوارم که شرایط ایران طوری بشه که همه بتونند آزادانه سفر کنند و محدودیت سفر اونها رو وادار به تصمیم به ترک دائمی ایران و زندگی در شریاط نامطلوب نکنه ضمن اینکه معتقدم سفر بیشتر دید ادما رو وسیع تر می کنه و اونها رو واقع بین تر طوری که دیگه فقط با دیدن یه ساختمون و یه برخورد یا یه درخت سرسبز و پربار رای به خوب و بد بودن یه جا نمی دند.

در آخر باید بگم که شما هم به جای تمسخر ایران و ایرانی و عملکرد من و امثال من و مثبت نمایی های اغراق امیز در مورد کانادا شاید بهتر باشه بپذیرید آمهایی مثل من و متفاوت از شما هم وجود دارند. در اینصورت اینقدر شخص من و عملکردم براتون عجیب و ناراحت کننده نخواهد بود.

من خیلی چیزا رو که می خواستم در کانادا بنویسم و فرصت نشد و همچنین تجربیات جدیدم در اینجا رو خواهم نوشت و بدین ترتیب این وبلاگ راهشو ادامه می ده.