روح منوچهر نوذری شاد. اگه اشتباه نکنم یه برنامه ای بود توی صبح جمعه با شما که با "من چی میگم  .... اون چی میگه ..... " شروع می شد. حالا این حکایت ماست.  بعد از خوندن برخی از نظرات بی اختیار یاد همون برنامه می افتم و به خودم می گم "من چی می گم .... اینا چی می گند ....!"

یه بار یه کلاسی ثبت نام کرده بودم که طاهرا هدفش این بود که به آدما یاد بده که چطوری از زندگی بیشتر لذت ببرند و راحت تر زندگی کنند. در جلسه اول کلاس یه مربی یه حرفی زد که اول خیلی خوشم نیومد ولی کم کم بهش خو گرفتم و دیدم که خیلی حقیقت داره. مربی گفت که بیایید تمرین گوش دادن کنیم چون بیشتر ما بلد نیستیم گوش کنیم و بشنویم. به خودم رجوع کردم و خودمو مرور کردم و دیدم که مثل اینکه بی راه هم نمی گه. به هر حال، از اون زمان سالها می گذره و من سعی ام رو به کار بردم که حداقل به همون اندازه که حرف می زنم حرف بشنوم حالا چقدر موفق بودم بماند ولی باز هم خوندن برخی از نظرات این رو به یادم آورد. متاسفانه تعداد زیادی از ما آدما اینطوری هستیم و شنیدن برامون سخته به همین دلیل حتی اگر به ظاهر گوش می دیم (می خونیم) دریافتمون از شنیده هامون همون چیزیه که خودمون می خواهیم.